Demo op de Dojo

2 december 2010 at 11:38 am 6 reacties

Afgelopen maanden ben ik actief geweest met het benaderen van scholen voor het geven van demonstraties van Stamboeck Storyboard. Het ouderwetse handwerk: school bellen voor namen, persoonlijke brief met folder, nabellen. De scheef geplakte postzegel helpt in de marketing, respons omhoog. Helaas werkt dat niet zo bij docenten. Die bel je overdag en dan geven ze les of, lekker een tussenuurtje, zitten aan de koffie in de lerarenkamer. En dan zitten ze niet te wachten op een enthousiasteling die graag iets komt demonstreren. Het gaat niet als een mes door de boter, al zijn de responspercentages goed te noemen.

Van huis uit ben ik een Hagenees. En dan is het wel grappig om de scholen juist daar aan te schrijven. Scholen waarop ik zelf heb gezeten of waar vrienden zaten. Des te groter de teleurstelling als ze niet happen. Zaten daar in mijn tijd niet gepassioneerde vertellers als docent geschiedenis? Wat is daar nu van overgebleven?

Maar eentje hapte. Het Aloysius College. In mijn lagere schooltijd een Jezuïeten-jongensschool. Gerund door paters. Ik was aangenaam verrast.  Het Aloysius College was niet de school waar mijn vrienden zaten. Dan had je het toch over het Nederlandsch Lyceum, het Maerlant Lyceum, het VCL, het Haganum. Maar ik had wel degelijk een verleden bij het AC: de judoclub. Op de lagere school heb ik daar enkele jaren judoles gevolgd, en op toernooitjes ook vaantjes gewonnen! De judoclub lag in het souterrain van het patershuis, dus niet in de school zelf. De grote stimulator was ene broeder Niels, die altijd zittend in zijn rolstoel kwam kijken als er iets te winnen viel. In 1970 is de school samen gegaan met het Edith Stein College, de meisjesschool.

Nu kwam ik dus terug op die school, alhoewel ik nog nooit in het schoolgebouw zelf was geweest. En dat was een grote verrassing. Het gebouw is betrokken in 1925 en ademt nog steeds dat jaartal. Een immense hal die het midden houdt tussen de school van Harry Potter en een druipsteengrot. Indrukwekkend. De bezoeker voelt zich direct heel erg klein en waarschijnlijk was dat ook de bedoeling van de paters destijds.

De gangen zijn ook nooit opnieuw gedecoreerd, het gebouw is als monument behandeld (gelukkig). Lange gangen, grote klaslokalen. En in zo’n omgeving verwacht je echt geen digitale schoolborden. Eerder blackboards met krijttekeningen uit 1925, en schoolplaten. Maar dat was weer een verrassing, die digitale borden waren er dus wel. Modern onderwijs dus.

De demo verliep prima. Een enthousiaste sectie geschiedenis. Tijdens mijn demo houd ik een vurig pleidooi voor het vertellen van verhalen uit onze eigen geschiedenis, om de kenmerkende aspecten van de tijdvakken meer kleur en diepgang te geven. Maar wie vertelde ik dit? Er was wel een digitaal schoolbord, maar voor de klas staand grijnsden de platen van Isings mij tegemoet. Het Beleg van Den Bosch, de moord op Floris V, Willibrord in Utrecht. Dus toch. En als die er hangen, dan zit het met de vaderlandse geschiedenis wel goed op het AC! Niet op de manier van 1925. Duidelijk met de tijd mee, en waarom dan geen gebruik van die prachtige platen?.
We zaten duidelijk op één lijn. Dit keer geen judowedstrijd op het AC.

Stamboeck: De verhalen terug in de klas! www.stamboeck.nl

Advertenties

Entry filed under: digibord, digitaal schoolbord, geschiedenis, onderwijs. Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , .

Binnenhof by night Hoorcollege

6 reacties Add your own

  • 1. Patricia van Wouw  |  2 december 2010 om 12:32 pm

    Leuk geschreven Alexander. Kijk uit naar je volgende blog.

    Beantwoorden
  • 2. Henk 't Jong  |  2 december 2010 om 12:57 pm

    Heel herkenbaar, ook voor iemand die niet op een katholieke school heeft gezeten. Ook leuk is dat het schoolgebouw niet ‘gemoderniseerd’ is, maar het lesmateriaal wel. Wat betreft de schoolplaten, heb ik meer twijfels. Natuurlijk zijn het uitstekende aanleidingen om een verhaal te vertellen – daar ben ik ook helemaal voor – maar dat ze nu een goed beeld van het verleden geven, zeker dat van voor ca 1550, nee. Niet dat leelringen, of zelfs leerkrachten, daarvan wakker liggen. Maar ze zijn dikwijls wel de basis geweest voor het beeld dat diverse generaties sinds het verschijnen ervan van de geschiedenis hebben. En dat klopt meestal niet zo. Bovendien zijn de verhalen die je erbij kunt vertellen echt niet allemaal zo correct (meer). Ze zijn toch gemaakt in een tijd dat het ‘vaderland’ de basis was van het weten over het verleden. Dat is is toch wel achterhaald, inmiddels. Gedeetleijk is deze overweging zeer persoonlijk, maar wie heeft er geen hekel gekregen aan die helden die achteraf ook maar gewone mensen met al hun hebbelijkheden waren. Ik pleit niet voor het van voetstukken stoten van die helden, daar hebben kinderen niks aan, maar ik zou wel eens een wat genuanceerder verhaal willen horen. En vooral eentje zonder mythen. Ik ga het nieuwe boek van Auke van der Woud maar eens aanschaffen.

    Beantwoorden
  • 3. Theo Poot  |  3 december 2010 om 6:12 pm

    Mooi, ik zie het voor me, want ik ben er weleens geweest voor een bijeenkomst over onze ELO Fronter! Zwaar onder de indruk van de hal en de hoge gangen. Zo’n gebouw is zelf geschiedenis, je zult maar het voorrecht hebben daarin te kunnen lesgeven.

    Met verstand gebruikt, kunnen de platen zeker nog dienst doen: al was het maar om in ‘beelden van het verleden’ de tijd- en standplaatsgebondenheid te leren herkennen. Ook zijn veel platen gebaseerd op bepaalde bronnen; interessant om te laten onderzoeken.

    Beantwoorden
  • 4. Henk 't Jong  |  3 december 2010 om 7:28 pm

    Wat bedoel je met “bepaalde bronnen”, Theo?

    Beantwoorden
    • 5. Theo Poot  |  14 december 2010 om 10:38 pm

      Daarmee bedoel ik archeologische vondsten, kunstwerken, gebouwen, kleding, attributen enz. die niet gefantaseerd zijn, maar waarheidsgetrouw weergegeven, en waarvan de keuze is gebaseerd op historische research. Ik herinner me dat op de school waar ik begon niet alleen de platen maar ook een boekje met achtergrondinformatie aanwezig was waarin alle details van de afbeelding werden verantwoord.

      Beantwoorden
  • 6. Theo Poot  |  14 december 2010 om 10:49 pm

    Toelichtingen bij de serie Schoolplaten voor de vaderlandse geschiedenis, van J.W. de Jongh en H. Wagenvoort

    De Geschiedenis Gekleurd. Historie, Schoolplaten, J.H. Isings
    1982. Paperback.

    WIJBENGA,D. (BEW.) GULDEN SPOREN met illustraties van J.H. Isings
    Groningen 1975-1976

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Stamboeck

Alexander Luns

Stamboeck’s Blogs


%d bloggers liken dit: